O Lorcho

O Lorcho

Por aquí andamos de novo, meus. Levo uns días caladiño pero cos oídos e os ollos moi atentos a todo canto se di e acontece. E pasou o que pasou. Que os cidadáns, libre e soberanamente, dixeron que queren seguir gobernados polos socialistas e por Pichurri. Vaites, oh! É para isto tanta crispación e tensión fomentada dende a caverna cibernética? Vaia pola Santa Sirenita! A xente de Camariñas debe ser parva porque non fixo caso do “Chocolate News” e preferiu aos malvados socialistas antes que ao Paraíso Pepeiro. Quen no lo ía dicir?

Confésovos, meus, que non don crédito! O personal está mui pasado. Non sei se é polas eleccións ou porque hai un andazo de estupidez conxénita xa que o que pasou nestes últimos días non é normal.

Por aquí ando de novo, meus, tentando non afogar nas fochancas que fixo Portos de Galicia na explanada do Muelle Novo e sacudíndome os embates do último temporal. A ver se o tempo se da conta de que xa vamos cara o verán e se deixa de lerias.

Aquí estou de novo, meus. Fai xa muitos meses que me apartein dos asuntos mundanos xa que os meus comentarios, sempre ácidos, disque eran un pretexto para destapar o lado mais podre dos sapos e demais alimañas velenosas que tanto abundan no ciberespacio. Deixei estas páxinas, por un tempo, porque as obras no Muelle Novo non me daban un minuto de tregua e a miña ferga foise o carajo. Esta tropa pepeira por onde vai arrasa con todo! Pero tamén me apartein  esperando que algún reflexionara un chisco. Pero cá! Nin por asomo. Os sapos purulentos seguen chuspindo ponzoña fedellenta pola súa boca podre. Non o poden evitar. Está na súa naturaleza.

Rumore, rumore, rumore.... Alvarez Campana non saía de Camariñas. Era o instrumento para que Danielito e o PP camariñán gañasen as eleccións.
Por camiños virtuais non sempre andan as virtudes, nin verdades, nin decencia. Hai quen, pola súa maldade, ignorancia e incompetencia, amosa neses carreiros a dura face que agocha diante da humana presencia. Neses camiños virtuais van montados en libelos que disfrazan de Diario, mais, como xa todos coñecen, nin é Diario nin di verdade, porque xa todos coñecen que a escola de xornalismo non a pisaron xamais.