O PP impide incorporar a emenda técnica proposta polos servizos xurídicos do Parlamento para que a modificación se realice a través da Lei de Contratos. O portavoz de Facenda do Grupo Socialista, Juan Carlos González Santín, sinalou hoxe que o PP “vulnera a Constitución” ao impoñer a modificación parcial do contrato coa concesionaria da autovía da Costa da Morte a través da Lei de Acompañamento aos orzamentos. O PP impediu incluír mesmo a emenda técnica proposta polos servizos xurídicos do Parlamento para adecuar a modificación á normativa.

1. Os expertos afirman que cada millón de euros investido en infraestruturas, crea seis empregos directos e doce indirectos. O investimento da Xunta actual é a metade do que foi no pasado. Ainda así, nos últimos cinco anos a Xunta dispoñía de 8.441 m€ para investimentos, dos que so foron executados 4.969, menos do 60%. Catro de cada dez euros aprobados non foron executados. Non é extrano que  o  sector da construcción perdera  50.000 empregos, a metade dos existentes. No ano en curso so esta executado o 26% do orzamento. Un dos peores datos de todalas CCAA, según o Ministerio de Facenda.

A portavoz de Emigración do Grupo Socialista , Marisol Soneira, censurou a explicación que o Director Xeral de Relacións Exteriores da Xunta, Jesús Gamallo, fixo na Comisión Institucional do Parlamento de Galicia. Acusou á Xunta de non ter un deseño de cales son as Relacións Exteriores da Comunidade. Para Soneira, “existe a sensación de que había que vir por esixencia do guión”, e recriminou ao representante do Goberno galego e ao Grupo Popular que rexeitaran ata o momento todas as peticións de comparecencia do Presidente Feijóo e do secretario de Emigración. Incluída a relativa á última viaxe á Cuba do presidente, cuxa xustificación para non incluíla foi que o pleno “era moi denso”.
O Titular do día 20 de setembro en La Voz de Galicia era rotundo: “PEMEX DARÁ EMPLEO 30 MESES A 3000 OPERARIOS DEL NAVAL EN FERROL Y VIGO”. Tamén engadía “La petrolera mexicana ha formalizado sendos encargos de buques hotel por 292 millones al astillero privado Barreras y al público Navantia”
Coa chegada das eleccións autonómicas, repítese un clásico, “A reanudación das obras do Peirao de Camariñas”.

 

Os Socialistas reclaman a derogación do Decreto polo que se establecen taxas polos servizos de rescate da Consellería do Medio Rural e do Mar.
Marisol Soneira asegura que o Decreto non establece a exclusión da flota pesqueira e do marisqueo da aplicación destas taxas e adoece de indefinicións e inconcrecións que o converten nunha fonte de conflitos.

 


A portavoz de Pesca do Grupo Socialista, Marisol Soneira, demandou  hoxe á Xunta, a través dunha proposición non de lei en pleno e comisión, a derrogación do Decreto que establece  os prezos públicos polos servizos de rescate prestados pola Consellería do Medio Rural e do Mar.

Reclama que se exclúan dos cobros de taxas as actuacións que constitúan prestación de servizo público de salvamento da vida humana no mar, así como das actividades pesqueiras e marisqueiras, e, por contra, grave aos buques e empresas que ocasionen graves danos para o medio ambiente, a pesca e o marisqueo, ou a economía de Galicia en xeral. “Curiosamente -afirmou Soneira- estes grandes buques e empresas, interpretando literalmente o Decreto, estarían exentos de cobro de taxas polos servizos prestados polo Servizo de Gardacostas. Con este Decreto, a armadora do Prestige estaría fora da aplicación das taxas”

Ademais, os socialistas solicitan que se establezan “quen e como” debe producir os avisos á poboación de fenómenos meteorolóxicos adversos e derivados desa meteoroloxía adversa. Sinalou neste sentido que existe unha  grande “inconcreción e indefinición” na redacción do decreto, polo que todo “queda ao libre albedrío da administración”.

Soneira solicita que se establezan “taxas especiais” para situacións de emerxencia, catástrofe ou calamidade ocasionada por buques e empresas que poñan en risco “o noso patrimonio natural”, os recursos pesqueiros e marisqueiros, ou afecte ao noso sistema produtivo con consecuencias económicas, sociais e laborais negativas.

 

Os Socialistas advirten que o 66 por cen das Confrarías perderon PERMEX e empregos dende a chegada de Feijóo á Xunta. Marisol Soneira sinala que a ampliación de espazos produtivos pola Xunta é insuficiente mentres diminúe o número de traballadores e a produtividade da actividade pola caída de prezos.

 


A portavoz de Pesca do Grupo Socialista, Marisol Soneira, advertiu hoxe que un 66 por cento das confrarías galegas perderon permex –permisos de marisqueo a pé- e emprego dende a chegada de Feijóo á Xunta. Soneira presentou unha pregunta oral na Comisión de Pesca sobre o “fracaso” da política de aumento da actividade marisqueira comprometida pola Xunta.

A responsable socialista sinalou que mentres a Xunta establecía como obxectivo acadar as 15.000 mariscadoras, a realidade é que o número de permisos reduciuse en 153 no último ano, o que ofrece unha redución á metade dende os 6.591 de 2001 aos 3.970 que hai actualmente. Subliñou que “por mais investimentos que anuncien e por mais declaracións grandilocuentes que fagan, a realidade é que perdemos emprego”.

Soneira dixo que actualmente apenas hai mariscadoras por debaixo dos 35 anos, ao que si lle sumamos a expectativa de xubilacións futuras “pode aumentar a tendencia” de perda de traballo no sector.

Advertiu que a escasa ampliación da superficie a recuperar para a explotación de marisqueo a pé por parte da Xunta constitúe outro elemento mais que dificulta a incorporación de novas traballadoras.

Explicou que malia que o goberno anuncie como gran logro a recuperación de 1,2 millóns de metros cadrados entre 2011 e 2012, a realidade é que “estamos a falar de contías modestas” de apenas o 1 por cento dun total de mais de 100 millóns de metros cadrados.

Esta situación ven agravada, dixo, pola caída da produtividade nos bancos de bivalvos provocada pola diminución de produto –salvo a almexa xapónica e algúns casos de berberecho- e a caída significativa dos prezos en determinadas especies.

Soneira explicou que esta diminución do beneficio, unida ao escaso incremento da superficie, provocan que as agrupacións decidan non renovar para repartir a produción entre menos e manter así a súa produtividade. Dixo que a realidade é que a xestión do goberno galego e a lexislación actual provoca na práctica un “cuello de botella” que provoca a destrución de empregos.

 

Os Socialistas acusan á Xunta de "USURPAR AS FUNCIÓNS DOS DEPUTADOS E DOS GRUPOS PARLAMENTARIOS” rexistrando un suposto documento de acordo sobre a PCP que non existe.
Marisol Soneira denuncia un “asalto ao poder lexislativo” e anuncia unha queixa formal á Presidencia do Parlamento para pedir a retirada dos documentos.

 


A portavoz de Pesca do Grupo Socialista, Marisol Soneira, acusou hoxe á Xunta de “usurpar as funcións dos deputados e dos grupos parlamentarios” para rexistrar no seu nome un suposto documento de acordo sobre a PCP que en realidade non existe. Soneira acusou ao Grupo Popular de utilizar o Parlamento “ao servizo do Goberno” para xustificar unha iniciativa parlamentaria.

Soneira anunciou unha queixa formal diante da Presidencia da Cámara por este “asalto” e “agresión sen precedentes” á autonomía do Parlamento por parte de quen “non sabe o que é diferenciar o lexislativo da labor do goberno”. Engadiu que esta “manipulación sen precedentes dos servizos da Cámara por parte do Grupo Popular ten a súa xénese en alguén que na súa condición de secretario da Mesa debera de coidar a súa actuación”.

A parlamentaria socialista explicou que a orixe desta situación xurde onte ás 09,37 h., cando entra polo rexistro un escrito da dirección xeral de Relacións Institucionais con membrete da Xunta e do Parlamento un suposto “Ditame básico dos Grupos Parlamentarios de cara á elaboración dunha postura única de Galicia ante a proposta de reforma da PCP”.

Soneira dixo que dito documento é falso xa que, malia que o grupo de traballo foi constituído en cumprimento dun acordo parlamentario, finalmente os grupos non acadaron un acordo para presentar dito ditame conxuntamente coa Xunta. Por este motivo, dixo, a Xunta “vulnera, minte e engana á primeira institución do país”, malia que, xa pola tarde, enviaran unha corrección de erros pero mantendo as súas pretensións.

O motivo, explicou, é que ás 09,49 h. foi rexistrada unha proposición non de Lei do Grupo Popular en base a este documento “co único obxectivo de que entrara na Mesa do Parlamento das 10,30 h. e que puidera incluírse no próximo Pleno da Cámara. Salientou que o Grupo Popular “sabía previamente da existencia deste documento, xa que rexistraron a iniciativa antes de que ser repartido aos grupos ás 09,59 h. da mañá”.

Explicou que os socialistas galegos presentaron unha queixa formal á Presidencia da Cámara para reclamarlle unha nova cualificación dos documentos remitidos pola Xunta e da proposición non de Lei do PP “baseada en feitos falsos”. Sinalou que esta situación resulta “impropia dunha institución democrática, e a Presidencia do Parlamento debe vixiar para que estas cousas non ocorran”.

Advertiu que “si son capaces de facer isto nun Parlamento cómo nos imos fiar das afirmacións dun presidente da Xunta que chama mentirosos aos socialistas por afirmar que o exercicio orzamentario de 2011 fora pechado a 30 de setembro para que onte viñera a interventora xeral da Xunta a confirmar esta data de peche”.

PCP

A responsable socialista presentou neste sentido unha proposición non de Lei para acadar unha posición de consenso diante da negociación da nova Política Común de Pesca e que esta aborde a modificación do Principio de Estabilidade Relativa, garantindo que a pesca e o marisqueo acedan ao mesmo marco normativo que o resto dos sectores económicos da UE.

Reclama tamén que a sustentabilidade medioambiental vaia acompañada da sustentabilidade sociolaboral, así como o establecemento dun sistema de dereitos transferibles de pesca de ámbito comunitario, permitindo a libre circulación destes de conformidade co Acordo de Lisboa excluíndo á flota artesanal e de baixura, así como o marisqueo.

Os socialistas propoñen que as políticas de despezamento de buques teñan en conta o esforzo dos países membros para adaptar a flota histórica aos recursos existentes. Sinala que a nova PCP debe incluír un marco normativo que apoie, consolide, modernice e forneza a pesca artesanal e de baixura, xa que constitúe un “instrumento fundamental de cohesión social, económica e laboral de toda a franxa litoral galega”.

Tamén reclama que contemple o marisqueo a pé como unha parte da PCP na nova reforma, integrando esta actividade en tódolos seus programas e accións e recoñecendo á muller mariscadora como un dos eixos vertebradores da sociedade mariñeira e a súa contribución á economía e á sociedade do litoral.

Reclama así mesmo que o Fondo Europeo Marítimo e Pequeiro cumpra a función de modernización e dinamización da pesca e do marisqueo “dun xeito máis áxil, máis flexible e máis fácil na súa tramitación”. Os seus efectos, engadiu, deben estenderse ao desenvolvemento integrado das comarcas pesqueiro-dependentes “incluíndo no seu financiamento do marisqueo a pé e a acuicultura en tódalas súas formas”.

 

O día 10 de abril de 2010 pasará á historia da Vila de Camariñas con letras ben negras. O que ía a ser un dos días máis importantes para a historia de Camariñas, convertíase no día que o PP de Feijóo, lanzou a mentira, e o incumprimento máis grande, que se vira por este lugar.

 


Ese día o Presidente de Portos imputado no seu día Álvarez-Campana (moi curioso que a xente do PP de Camariñas non tiña reparo en acompañar a imputados), acompañado por Danielito mais coñecido agora por o “Okupa-Cociñeiro”, a deputada popular Marisol Piñeiro, e demais palmeiros do PP de Camariñas, anunciaron en unha cerimonia por todo o alto “unhas obras nunca vistas, con un orzamento de 11,2 millóns de euros no Programa de actuacións 2010-2014. Camariñas Século XXI”.

Acompañáronse de unha gran parafernalia, no que non faltaron planos, prazos e supostos investimentos, Televisión de Galicia, pinchos (pagados co diñeiro de todos) etc. Todo moi ben presentado, pero o final como sempre fixo o PP en Camariñas, papel mollado, o enésimo incumprimento con este Concello.

Das actuación prometidas solo se está levando a cabo, tarde e a golpe de campaña de electoral a Ampliación do Peirao. Foi curioso ver como esta obra se traballaba sempre que había campaña electoral, como aconteceu en marzo e outubro do ano pasado, e unha vez pasadas as eleccións páranse sen motivos aparentes. 

Das outras obras comprometidas, e que se tiñan que estar facendo este ano de 2012, nada de nada.

Fagamos un pequeno repaso o comprometido:

Acondicionamento do bordo portuario.
Consistía na construción da 3ª Fase do Paseo Marítimo camariñán, a que vai dende a Punta do Canzorro ata a Punta da Carnicería. Obra que se ía a comezar a finais do 2010, e rematar no 2012.

Contradique.
Tratábase de construír un contradique saíndo da Punta da Carnicería. Tiña previsto comezar no 2011 e rematar no 2012.

Instalacións Pesqueiras.
Prometeron acondicionar o espazo ocupado (non confundir con okupado) polo Club Náutico, con unhas instalacións pesqueiras. A obra tíñase previsto executar entre 2011 e 2012.

Instalacións Náutico-Recreativas.
Supoñía o traslado do Club Náutico ata a Lonxa Vella e tamén dotación dunhas importantes instalacións en canto a pantaláns para as embarcacións náutico recreativas. Actuación prevista para os exercicios 2011, 2012 e 2013.

Urbanización da Zona Pesqueira
No 2012 está previsto que comezaran as obras de urbanización do Muelle Novo o que melloraría a operatividade e seguridade.

Está é a palabra de Feijóo, incumprimento tras incumprimento, todos eles bendicidos por o silencio cómplice do PP de Camariñas, okupados máis en desfacer Institucións exemplares, denunciar a veciños, e visitar cuarteis e xulgados, que loitar por os intereses do noso Concello.

 

O Goberno Rajoy acaba de tomar unha decisión que tira por terra o dereito a dispor de atención sanitaria para tódolos españois, independentemente do seu nivel de riqueza ou do seu extracto social, volvendo a vellas fórmulas que xa críamos esquecidas.

A reforma introducida polo Goberno obriga a tódolos pensionistas a pagar unha parte dos medicamentos, a tódolos traballadores a pagar mais polos medicamentos, a todo o mundo a pagar polas prótesis que necesite, a pagar polo transporte sanitario para persoas maiores (pensionistas) que necesiten diálisis e outros tratamentos semellantes, establece tramos para o pago dos medicamentos en función da renda onde trata igual o que gaña 18.000€ o ano que o que gana 100.000, etc. Pero o grave deste auténtico Golpe de Estado ao dereito a saúde, o meu xuizo, está na decisión de privar os maiores de 26 anos, que nunca cotizaran a Seguridade Social, do dereito a acceder a sanidade pública en igualdade de condicións que o resto dos cidadáns.

Un modelo de sociedade solidaria e xusta cóbralle aos cidadáns  en función da súa riqueza a través dos impostos directos (IRPF)  e a todos a través dos impostos indirectos (IVA), e logo ofrécelle, nos servizos básicos, unha carta igual de prestacións. Tamén contribuímos, proporcionalmente o noso salario,  a financiar a Seguridade Social.  E, polo tanto, falsa a afirmación de que dispoñemos dunha sanidade “gratis” total e que iso non se pode soster xa que a pagamos a través dos impostos (sempre pagan mais os que mais teñen a través do IRPF) e a través das cuotas mensuais onde sempre paga mais o que ten mais base de cotización. A cambio diso temos (agora xa será mellor dicir tiñamos)  unha boa sanidade, universal (que chegaba a todos en igualdade de condicións e independentemente da súa renda), e barata se a comparamos con outros países onde, por desgracia para eles, aínda teñen amplas capas sociais que non teñen acceso a sanidade por carecer de recursos. O exemplo de Estados Unidos é relevante.

Coa reforma introducida polo Partido Popular os maiores de 26 anos, que nunca tiveron a oportunidade de traballar e, polo tanto, de cotizar a Seguridade Social,  quedan excluídos da atención sanitaria pública e, se queren ser atendidos nela, terán que pagala. No suposto caso de que careza de medios terá que aportar un feixe de papeis que demostren que é pobre de solemnidade. Que significa isto?

Significa volver o modelo predemocrático onde había unha sanidade para pobres e outra para ricos; significa volver a caridade pública e renunciar a xustiza social; significa excluír a unha parte importante da cidadanía da solidariedade colectiva do conxunto da sociedade; significa que se abriu unha porta moi perigosa porque, si os que non cotizan  carecen de  dereito a atención sanitaria, canto tardarán en cuestionar a conveniencia, ou non, de prestar determinados servicios como transplantes, ou asistencia sanitaria “cara” a determinados colectivos como as persoas maiores? Significa, tamén, que se abre a posibilidade de que a atención sanitaria sexa distinta en función da conta corrente do paciente.

Quizá moita xente pense que isto en España non vai a ocorrer nunca, pero tampouco pensamos que se ía excluír a tódalas persoas maiores de 26 anos, que nunca cotizaran a Seguridade Social, da prestación sanitaria pública, e xa está en marcha. Este feito, por si mesmo, é a expresión terrible dunha ideoloxía que ve a sociedade humana como a evolución natural das especies onde a máxima é “sálvese o que poida”.
Para quen dubide do modelo que nos queren impoñer, recoméndolle que vexa a película Jhon Q., protagonizada por Denzel Washington (2002), onde se fai un retrato fidedigno do que significa ser rico ou pobre cando o teu fillo necesita un transplante de corazón.

Páxina 1 de 5